مرکز اسناد انقلاب اسلامیتحقیقات اسنادی انقلاب اسلامی2717-29453620220121women in socio-political construction in Pahlavi (1922-1979)زنان در ساخت اجتماعی- سیاسی ایران عصر پهلوی (۱۳۰۰-۱۳۵۷ ش)96116162977FAصوناقاجاراستادیار پژوهشی گروه مطالعات تاریخی انقلاب اسلامی، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، تهران، ایران.0000-0002-1243-1460Journal Article20220531Formal and widespread propaganda about increase the sphere of influence and freedom of women and supporting equal rights and opportunities for them on the one hand, and obstructing and structural restricting and theatrical capacities on the other hand make difficult to achieving a clear and reality-based image of The real situation of women in this period.<br /><br />An image that today, has become more and more important considering the The rapid trend of increasing women's awareness and their growing willingness to play a role in social and political developments, The need for pathology and recognition of the limitations and obstacles to the realization of this desire, as well as the prevalence of distorted narratives of history.<br /><br />This article, with a structuralist approach and using the historical method and the use of documentary and library sources, examines the conflict between the patriarchal structural features of the Iranian society and the goals and propaganda, and in response to the question of how women change their position In this period, hypothesized that in the absence of grounds for structural change and given the combined authoritarian and patriarchal nature of the Iranian government in the Pahlavi era, the situation of women can be explained by using the concept of quantitative growth in the absence of qualitative development and lack of the possibility of their real actionتبلیغات رسمی و گسترده در رابطه با افزایش حوزهی نفوذ و آزادی زنان و حمایت از حقوق و فرصتهای برابر برای آنان از یکسو، و مانع تراشی و تحدید ساختاری و ظرفیت سازیهای نمایشی از سوی دیگر، رسیدن به تصویری شفاف و مبتنی بر واقعیت از وضعیت زنان در دورهی پهلوی را پیچیده کرده است از اینرو بررسی و فهم دقیق این موضوع در ساخت سیاسی- اجتماعی این عصر از اهمیت به سزایی برخوردار است. این موضوعی است که امروزه با در نظر گرفتن روند سریع افزایش آگاهی زنان و ارادهی روز افزون آنان برای نقش آفرینی در تحولات اجتماعی و سیاسی، ضرورت آسیب شناسی و شناخت محدودیتها و موانع تحقق این خواست و همچنین رواج روایتهای تحریف آمیز از تاریخ، از اهمیت بیشتری برخوردار شده است. مقاله پیش روی، با رویکردی ساختارگرایانه و با بهره گیری از روش تاریخی و استفاده از منابع سندی و کتابخانهای، به بررسی تعارض ویژگی مردسالارانهی ساختاری زیربنایی جامعهی ایران با اهداف و تبلیغات رونمایانه و اعلامی پرداخته و در پاسخ به پرسش از چگونگی تغییر جایگاه زنان در این دوره این فرضیه را مطرح نموده که در غیاب زمینههای تغییر ساختاری و با توجه به ماهیت توأمان استبدادی و پدرسالارانهی حکومت ایران در عصر پهلوی، تغییر در وضعیت زنان را تنها با بهره گیری از مفهوم رشد کمی در غیاب توسعهی کیفی و عدم امکان کنش مندی حقیقی آنان میتوان توضیح داد.http://www.irstudies.ir/article_162977_631926ce60b4fbd0ddc6ab3156512aac.pdfمرکز اسناد انقلاب اسلامیتحقیقات اسنادی انقلاب اسلامی2717-29453620220121Qualitative content analysis of the concept of freedom in Ayatollah Khamenei's intellectual systemتحلیل محتوای کیفی مفهوم آزادی در منظومهی فکری آیتالله خامنهای2970162976FAمیثمقهرماناستادیار پژوهشی گروه مطالعات تاریخی انقلاب اسلامی، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، تهران، ایران.Journal Article20220404The concern of the present article is to answer two main questions: First, what is the place of the concept of freedom in Ayatollah Khamenei's intellectual system? Second, has the concept of freedom been meaningfully broken in Ayatollah Khamenei's thought throughout history? To answer these questions, the method of qualitative content analysis has been used. More precisely, first, the meaning units collected from his statements from the 1360s until now were qualitatively coded, and then we categorized and interpreted the codes in eleven categories and within two main themes, which are: "true freedom is essential to building a strong and civilizing society" and "the need for a revolutionary vision and approach in the face of the West's tactical freedom". Also, based on the findings of the qualitative content analysis of the concept of freedom (history of the codes obtained), we came to the conclusion that the concept of freedom has not been broken in Ayatollah Khamenei's thought. However, since the mid-1370s, when more space has been provided for the concept of freedom, in his lectures, he has explained in more detail the concept of freedom.مقالهی حاضر با دغدغهی پاسخ به دو سؤال اصلی نوشته شده است: نخست، مفهوم آزادی در منظومهی فکری آیتالله خامنهای از چه جایگاهی برخوردار است؟ دوم، آیا در طول تاریخ، مفهوم آزادی در اندیشهی آیتالله خامنهای دچار گسست معنایی شده است؟ جهت پاسخ به این سؤالات از روش تحلیل محتوای کیفی بهره بردهایم. بهبیاندقیقتر، ابتدا به کدگذاریِ کیفی واحدهای معنا (که از بیانات ایشان از دههی 60 تاکنون جمعآوری شده بودند) پرداختیم، سپس آنها را درقالب یازده مقوله و در دو تم اصلی که عبارتند از «آزادی واقعی برای ایجاد جامعهای قوی و تمدنساز، عنصری ضروری است» و «لزوم برخورداری از بینش و رویکرد انقلابی در مواجهه با آزادی تاکتیکیِ غرب» تفسیر و طبقهبندی کردیم. همچنین، براساس یافتههای حاصله از تحلیل محتوای کیفی مفهوم آزادی (تاریخِ کدهای بهدستآمده) به این نتیجه دست یافتیم که گسست خاصی درباب این مفهوم در اندیشهی آیتالله خامنهای رخ نداده است، بااینوجود از میانهی دههی هفتاد به بعد که فضای بیشتری برای طرح مفهوم آزادی فراهم شده است، ایشان کوشیدهاند تا در بیاناتشان جزئیات نظری بیشتری را درباب این مفهوم تشریح کنند.http://www.irstudies.ir/article_162976_4ae1dff9b97cae45d75aa55942d3d2d4.pdfمرکز اسناد انقلاب اسلامیتحقیقات اسنادی انقلاب اسلامی2717-29453620220121Investigating different readings of the theory of religious democracy and explaining autonomous discourse with emphasis on the thought of the leaders of the Islamic Revolutionبررسی خوانش های مختلف از نظریه مردمسالاری دینی و تبیین گفتمان مختار با تأکید بر اندیشه رهبران انقلاب اسلامی7195162978FAبتولیوسفیاستادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران0000-0003-1777-8719Journal Article20220505With the victory of the Islamic Revolution, various issues and debates were raised in the sphere of Iranian political thought.Whereas the two most important causes of the Iranian revolution were the authoritarian and anti-religious Pahlavi regime, and the Islamic Revolution had succeeded in promoting the idea of the social presence of religion and the role of the people in the social arena; These two principles played a key role in the formation of the post-revolutionary system.During several decades of the revolution and its entry into deeper and epistemological layers, it became necessary to explain and strengthen the foundations of the political system and determine its relationship with other systems in the world arena.The presence of a liberal democratic system and the support of Western civilization for this system and the universal claim of its supporters doubled such a necessity. One of the first and most important issues was the relationship between the two systems, which was proposed in the form of "the relationship between Islam and democracy." Although this issue existed in the whole Islamic world, but because a kind of democratic system was formed in Iran and in fact it was achieved from abstraction to objectivity and realization,it was seriously raised.These debates culminated when the Supreme Leader introduced the theory of "religious democracy"as a system derived from Islamic thought in exchange for a liberal democratic system.This article examines the autonomous discourse according to the principles of Islamic thought and the intellectual principles of the leaders of the Islamic Revolutionبا پیروزی انقلاب اسلامی، مباحث متنوعی در سپهر اندیشهی سیاسی ایران طرح گردید. در این میان، یکی از موضوعات بسیار مهم و بحثبرانگیز، نوع نظام سیاسی بود. از آن جایی که دو علت مهمِ وقوع انقلاب در ایران، حکومت استبدادی و ضددینی پهلوی بود. انقلاب با ترویج تفکرِ حضور اجتماعی دین و نقشآفرینی مردم در صحنهی اجتماعی، به پیروزی رسیده بود؛ این دو اصل (اسلامیت و جمهوریت) در شکلگیری نظامِ پس از انقلاب نقش اساسی را ایفا نمودند. با طی چند دهه از انقلاب و ورود به لایههای عمیقتر معرفتی، تبیین و تقویت مبانی نظام سیاسی و تعیین نسبت آن با نظامهای دیگر در عرصه جهانی، ضرورت پیدا کرد. حضور نظام لیبرال دموکراسی و پشتیبانی تمدنی غرب از این نظام و ادعای جهانشمولی طرفداران آن، چنین ضرورتی را دو چندان میکرد. در این حال، یکی از اولین و مهمترین مسائل، نسبت این دو نظام با یکدیگر بود که در قالب «نسبت اسلام و دموکراسی» طرح گردید. هر چند این مسئله در جهان اسلام سابقه داشت اما چون در ایران نوعی نظام مردمسالار شکل گرفته و در واقع از انتزاع به عینیت رسیده بود، اهمیت بالاتری پیدا کرد. این مباحث زمانی به اوج خود رسید که مقام معظم رهبری، نظریهی «مردم سالاری دینی» را به عنوان نظامی برآمده از تفکر اسلامی و در ازاء نظام لیبرال دموکراسی مطرح کردند. این مقاله با رویکرد توصیفی– تحلیلی، انواع خوانشهای این نظریه را بررسی کرده و نهایتاً با توجه به مبانی تفکر اسلامی و اصول فکری رهبران انقلاب اسلامی به تبیین گفتمان مختار میپردازد. بر اساس نتایج بدست آمده، مردمسالاری دینی برخاسته از مبانی اسلام بوده و اصول مسلم آن از جمله، ارزشمداری، حقمحوری، قانونگرایی، رضایتمندی، عدالتمحوری، مشارکت عمومی و ارتباط وسیع و عمیق مردم و مسئولین، تماماً به مثابه ثمراتی است، که از ریشهی همین مبانی معرفتی به بار نشسته است.http://www.irstudies.ir/article_162978_7c8a1725f61758f849e34d8a5bdaa579.pdf