مرکز اسناد انقلاب اسلامیتحقیقات اسنادی انقلاب اسلامی2717-29452420210219An Overview of The Electoral Behavior of Iranian Citizens in Elections
(Focusing on the years 2009-2019)1. مروری بر رفتار رأیدهی شهروند ایرانی در انتخابات (با تمرکز بر سالهای 1398- 1388)144638FAپرویزامینیاستادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه شاهد(نویسنده مسئول)محسنمحمدی خانقاهیدانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه شاهد(پژوهشگر دانشگاه عالی دفاع ملی)Journal Article20210804The occurrence of the Islamic Revolution and the realization of religious democracy provided a basis for political and especially, electoral participation. In the last decade, different types of voting have been observed in the Iranian society. The main question of this article is that: What was the Electoral behavior of Iranian citizens in the elections of 2009-2019? In this regard, document analysis method has been used to perform the article and filing tools in different sources have been used to collect data. Since the beginning of the Islamic Revolution, a part of the citizens have participated in the elections in a supportive manner as religious duties, and this method of voting still exist in a part of the society. Subsequently, with the intensification of economic development, lifestyle changes and increasing living pressures on society, utilitarian voting increased, and with the emergence of some inefficiencies and weaknesses, the density of protest votes became more prominent. Also, with the pervasiveness of social media, emotional voting is experiencing an increasing trend. At the micro and local levels, sectarian and ethnic-religious voting is also visible.وقوع انقلاب اسلامی و تحقق مردمسالاری دینی، بستر مشارکت سیاسی و بهویژه مشارکت انتخاباتی را فراهم ساخت. ازاینرو، در یک دهه اخیر، گونههای مختلف رأیدهی در جامعه ایرانی مشاهده شده است. این مقاله در پی پاسخ به این سؤال اصلی است که؛ رفتار رأیدهی شهروندان ایرانی در انتخابات سالهای 1398- 1388 چگونه بوده است؟ در این راستا، برای انجام مقاله از روش تحلیل اسنادی و برای گردآوری دادهها از ابزار فیشبرداری در منابع مختلف بهره گرفته شده است. از ابتدای انقلاب اسلامی، بخشی از شهروندان به شکل حمایتی و بر اساس تکلیف شرعی در انتخابات شرکت کرده و کماکان این شیوۀ رأیدهی در بخشی از جامعه پابرجا است. در ادامه، با تشدید روند توسعۀ اقتصادی، تغییر سبک زندگی و افزایش فشارهای معیشتی به جامعه، رأیدهی منفعتگرا رشد یافت و از سویی دیگر، با ظهور برخی ناکارآمدیها و ضعفها، تراکم نارضایتی رأیدهیهای اعتراضی برجستهتر شده است. همچنین با فراگیری شبکههای اجتماعی، رأیدهی هیجانی نیز روندی فزاینده را تجربه میکند. در سطح خرد و محلی نیز، رأیدهی طایفهای و قومی - مذهبی قابل مشاهده است. http://www.irstudies.ir/article_144638_c3e01d290542b5e0910e4efc1178fec3.pdfمرکز اسناد انقلاب اسلامیتحقیقات اسنادی انقلاب اسلامی2717-29452420210219Ethnic and Social Diversity Management Model in the Constitutional Law of the Islamic Republic of Iran2. الگوی مدیریت تنوعات قومی و اجتماعی در حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران144640FAیوسفترابیدانشیار علوم سیاسی دانشگاه انتظامی امیناسماعیلاسفندیاریدانش آموخته دانشگاه شاهدعلیرضازرگرعضوگروه علوم سیاسی دانشگاه علوم انتظامی امینJournal Article20210514The present article is an attempt to extract the model of management of ethnic and social diversity in the constitutional law of the Islamic Republic of Iran. The Constitution of the Islamic Republic of Iran has good capacities for managing diversity, ethnic and social divisions, and the legislator, with humane, Islamic, just and progressive literature derived from the monotheistic teachings of the Holy Quran and the brilliant life of the Holy Prophet (PBUH), provides suitable grounds for overcoming ethnic divisions in Iran. This article is based on an applied, exploratory and qualitative research that has been accomplished using the method of document content analysis with emphasis on the content of the constitution and documentary-library techniques. Emphasizing five legal, religious, political, cultural and economic approaches, the management model is presented by looking at the existing capacities in the Constitution of the Republic of Iran in the strategic field of managing gaps, ethnic and social diversity, which is considered an approach based on Islamic unification<br /><br /><br />مقاله حاضر تلاشی برای استخراج الگوی مدیریت تنوعات قومی و اجتماعی در حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران است. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران دارای ظرفیتهای خوبی برای مدیریت تنوعات، شکافهای قومی و اجتماعی است و قانونگذار با ادبیاتی انسانی، اسلامی، عادلانه و مترقی که برگرفته از آموزههای توحیدی قرآن کریم و سیره درخشان پیامبر اکرم (ص) میباشد، زمینههای مناسبی را برای برطرف کردن شکافهای قومی در ایران فراهم کرده است. این مقاله از نوع تحقیقات کاربردی، اکتشافی و کیفی است که با استفاده از روش تحلیل محتوای اسنادی با تاکید بر محتوای قانون اساسی و تکنیکهای اسنادی - کتابخانهای انجام شده است. با تأکید بر پنج رویکرد حقوقی، دینی و مذهبی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی، الگوی مدیریتی با نگاه به ظرفیتهای موجود در قانون اساسی جمهوری ایران در حوزه راهبردی مدیریت شکافها، تنوعات قومی و اجتماعی که رویکردی مبتنی بر وحدتگرایانه اسلامی تلقی می شود، ارائه شده است.http://www.irstudies.ir/article_144640_af6b42b5a0fe0e897009b578aab70e74.pdfمرکز اسناد انقلاب اسلامیتحقیقات اسنادی انقلاب اسلامی2717-29452420210219Foreign Security Designs and Historical Experience of The Islamic Republic of Iran
Emphasizing the concepts intended by the Supreme Leader3. تجربه تاریخی جمهوری اسلامی ایران در طراحیهای امنیت خارجی با تاکید بر مفاهیم مورد نظر مقام معظم رهبری144641FAسیداصغرجعفریدانشیار ، گروه حقوق و روابط بین الملل ، دانشکده مدیریت و مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالک اشتر ، تهران ، ایرانJournal Article20210418One of the historical experiences of the Islamic Republic of Iran in foreign security planning is the "strategic depth". this is one of the basic concepts for analyzing the events of the new world, which can determine the extent of a country's influence and be a good support for the implementation of regional and supra-regional policies of countries. Imam Khamenei (as) in defending the Islamic Revolution and its lofty goals and aspirations, such as achieving a new Islamic civilization, proposed a strategic depth. Given the importance of strategic depth expansion from the view point of the Supreme Leader of the Islamic Revolution, the present study with a descriptive-analytical approach, and with the aim of explaining the strategies of the Islamic Republic of Iran in promotion of strategic depth, will answer the main question from Imam Khamenei's point of view, “with what strategies could the strategic depth of the Islamic Republic of Iran be enhanced?” The results show that the promotion of defense and offensive capabilities, the spread of Islamic and Iranian culture, the creation of a reliable economic position in other countries, the establishment of foreign military power, support for the resistance and increase their capabilities, as well as the establishment and expansion of defense-security cooperation with allied and Islamic countries, are some of the basic strategies to enhance strategic depth.یکی از تجربههای تاریخی جمهوری اسلامی ایران در طراحیهای امنیت خارجی، موضوع «عمق استراتژیک/راهبردی» است. عمق استراتژیک از مفاهیم اساسی برای تحلیل رخدادهای جهان نوین است که میتواند میزان نفوذ یک کشور را مشخص کرده و پشتوانه خوبی برای اعمال سیاستهای منطقهای و فرامنطقهای کشورها باشد. امام خامنهای<sup>(مدظله العالی)</sup><sup> </sup>در راستای دفاع از انقلاب اسلامی و اهداف و آرمانهای بلند آن، مانند دستیابی به تمدن نوین اسلامی، عمق راهبردی را مطرح کردند. با توجه به اهمیت گسترش عمق راهبردی از منظر رهبر معظم انقلاب اسلامی، پژوهش حاضر به شیوه توصیفی- تحلیلی، و با هدف تبیین راهبردهای جمهوری اسلامی ایران در ارتقای عمق استراتژیک، به این پرسش اصلی پاسخ خواهد داد که از دیدگاه امام خامنهای<sup>(مدظله العالی)</sup>، با چه راهبردهایی میتوان عمق استراتژیک جمهوری اسلامی ایران را ارتقاء داد؟ نتیجه تحقیق نشان میدهد که ارتقای تواناییهای دفاعی و هجومی، نشر فرهنگ اسلامی و ایرانی، ایجاد جایگاه اقتصادی قابل اتکاء در دیگر کشورها، ایجاد قدرت نظامی برونمرزی، پشتیبانی از جبهۀ مقاومت و افزایش تواناییهای آنها و همچنین ایجاد و گسترش همکاریهای دفاعی- امنیتی با کشورهای اسلامی و همپیمان از راهبردهای اساسی جهت ارتقای عمق استراتژیک است.http://www.irstudies.ir/article_144641_e5416798c662ce90d1eb525226b3ebd8.pdfمرکز اسناد انقلاب اسلامیتحقیقات اسنادی انقلاب اسلامی2717-29452420210219Studying the Feasibility of the analysis of the Islamic Revolution of Iran from the perspective of Brighton Moore's theory4. امکانسنجی تحلیل انقلاب اسلامی ایران از منظر نظریه برینگتن مور144636FAوحیدذوالفقاریدکترای سیاست تطبیقی، مدرس دانشگاه بامبرگ آلمان (نویسنده مسئول)سعیدذوالفقاریدانش آموخته کارشناسی ارشد علوم سیاسیJournal Article20210718The rise of political and social phenomena is discussed with different readings; But multiple interpretations do not necessarily reflect different facts. According to this understanding, any kind of processing of these phenomena will be selective. The occurrence of the Islamic Revolution of Iran in 1978, as one of the political developments of the twentieth century, was analyzed by behaviorists, political scientists, and social scholars with various theoretical readings. Despite the multiplicity of narratives, the role of Iranian indigenous political and social identities in these analysis was neglected. Brighton Moore's theory of modernization and revolution can also be evaluated in this regard. Accordingly, the attempt to analyze the capabilities and capacities of Moore's neo-Marxist theory to understand the Iranian revolution is the main concern of the current writing. According to the research hypothesis, the Islamic Revolution of Iran, not only in terms of foundations, does not correspond to the determining role of classes and social forces and patterns of capital accumulation in Brighton Moore; But is also completely different in terms of its development, its orientation and its results. The present article tries to test the current hypothesis using an analytical-comparative method along with a historical sociological theory.حدوث پدیدههای سیاسی و اجتماعی با قرائتهای مختلفی به بحث گذاشته میشود؛ اما تفاسیر متکثّر لزوماً بیانگر واقعیتهای گوناگون نیست. طبق این فهم، هر نوع پردازشی از این پدیدهها، گزینشی خواهد بود. وقوع انقلاب اسلامی ایران در سال 1357 بهمثابه یکی از تحوّلات سیاسی قرن بیستم، با خوانشهای نظری گوناگونی مورد تحلیل رفتارشناسان، سیاستپژوهان و علمای اجتماعی قرار گرفت. با وجود تعدّد روایی، نقش شناسههای سیاسی و اجتماعی بومی ایران در این تحلیلها مغفول واقع شد. نظریه نوسازی و انقلاب برینگتن مور هم در این راستا قابل ارزیابی است. طبق این امر، تلاش برای تحلیل قابلیتها و ظرفیتهای نظریه نئومارکسیستی مور جهت درک انقلاب ایران، اهتمام اصلی نگاشته جاری است. طبق فرضیه پژوهش، انقلاب اسلامی ایران نهتنها از نظر بنیانها و پایهها با نقش تعیینکننده طبقات و نیروهای اجتماعی و الگوهای انباشت سرمایه برینگتن مور تطابق ندارد؛ بلکه از نظر چگونگی تکوین، جهتگیری و نتایج آن هم کاملاً متفاوت است. مقاله حاضر با استفاده از روش تحلیلی- تطبیقی و نظریه جامعهشناسی تاریخی، درصدد آزمون فرضیه جاری است.http://www.irstudies.ir/article_144636_f1dbcec5c952245f832dfe971d85ba96.pdfمرکز اسناد انقلاب اسلامیتحقیقات اسنادی انقلاب اسلامی2717-29452420210219Prudent diplomacy: a result model out of four decades of economic resistance In the post- revolation Iran5. دیپلماسی مدبرانه: الگوی برآمده از چهار دهه مقاومت اقتصادی در ایران پس از انقلاب اسلامی144639FAمجیدعباسی(اشلقی)دانشیار روابط بین الملل، دانشگاه علامه طباطبائیJournal Article20210523All countries plan to achieve the desired level of development and consider strategies to achieve or improve it. Developed countries are looking for increasing development and increasing their distance from underdeveloped and developing countries; In contrast, other countries are seeking to close the gap. Achieving proper national development requires a variety of tools, including prudent diplomacy. Prudent diplomacy can facilitate national development through the implementation of resistance economic policies and systematic communication with the international community and taking advantage of opportunities; A model that can be considered by diplomacy four decades after of the Islamic Revolution of Iran. The Islamic Republic of Iran, as an important developing country, is trying to become a developed country and the first power in the region, according to its 2050 vision. One of the tools to achieve this is the use of prudent diplomacy. The main purpose of this study is to answer the main that what strategies can be used by deliberate diplomacy to achieve the desired economic development and implementation of resistance economic policies?همۀ کشورها برای رسیدن به درجۀ مطلوبی از توسعه برنامهریزی کرده و جهت تحقق یا ارتقای آن راهبردهایی را در نظر میگیرند. کشورهای توسعهیافته درصدد توسعه روزافزون و افزودن بر فاصلۀ خود با کشورهای توسعهنیافته و در حال توسعه هستند؛ در مقابل سایر کشورها نیز در پی کاستن از شکاف موجود میباشند. برای رسیدن به توسعه ملی مناسب به ابزارهای متنوع از جمله دیپلماسی مدبرانه نیاز است. دیپلماسی مدبرانه میتواند تسهیلگر توسعه ملی از طریق تحقق سیاستهای اقتصاد مقاومتی و ارتباط نظاممند با جامعه بینالملل و بهرهگیری از فرصتها باشد؛ الگویی که پس از چهار دهه انقلاب اسلامی ایران میتواند مورد توجه دیپلماسی قرار گیرد. جمهوری اسلامی ایران بهعنوان یک کشور مهم در حال توسعه تلاش دارد تا بر اساس سند چشمانداز 1404 به کشوری توسعهیافته و قدرت نخست منطقه تبدیل شود. یکی از ابزارهای تحقق این امر بهرهگیری از دیپلماسی مدبرانه است. هدف اصلی این پژوهش پاسخ به این پرسش اصلی است که دیپلماسی مدبرانه با بهرهگیری از چه راهبردهایی میتواند به تحقق توسعه مطلوب اقتصادی و اجرای سیاستهای اقتصاد مقاومتی منجر شود؟http://www.irstudies.ir/article_144639_9cc6af991679b9a2d90513a38f9b62be.pdfمرکز اسناد انقلاب اسلامیتحقیقات اسنادی انقلاب اسلامی2717-29452420210219Investigating the Method of Structural Adjustment Program and Results of Its Accomplishment in Iran6. بررسی شیوه و نتایج اجرای برنامه تعدیل ساختاری در ایران144637FAاحسانفرزانهدکترای علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، ایرانمجیدحسینیاستادیار علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.Journal Article20210825Structural adjustment is a set of economic principles and policies that have been developed since the 1980s by global financial institutions such as the International Monetary Fund, the World Bank, and the World Trade Organization - known as the Washington Consensus - and their comprehensive implementation in various countries, particularly developing countries - in Asia, Africa and Latin America - were recommended. Structural adjustment is rooted in the philosophical and economic school of neoliberalism, which is based on minimizing the role of the state and expanding market rules and regulations to different dimensions of social life, as much as possible. The model of structural adjustment in the Islamic Republic of Iran in the years after the imposed war was accepted and implemented by the President and senior officials of the Rafsnjani administration, and subsequently followed by the so-called reform, compassion and moderation administrations. In this article, firstly the theoretical foundations of neoliberalism and structural adjustment are examined and then the historical process and its economic, social and cultural consequences in the Islamic Republic of Iran are analyzed.تعدیل ساختاری مجموعهای از اصول و سیاستهای اقتصادی مشخص است که از دهه 1980 تاکنون، توسط نهادهای مالی جهانی مانند صندوق بیناللملی پول، بانک جهانی و سازمان تجارت جهانی - موسوم به اجماع واشنگتن - تدوین شده و اجرای همهجانبه آنها به کشورهای گوناگون، خصوصاً کشورهای پیرامونی- در آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین - توصیه شده است. تعدیل ساختاری ریشه در مکتب فلسفی و اقتصادی نئولیبرالیسم دارد که اساس آن کمینهسازی نقش و جایگاه دولت و گسترش قواعد و مناسبات بازار به ابعاد و حوزههای مختلف حیات اجتماعی، تا بیشترین حد ممکن است. الگوی تعدیل ساختاری، در جمهوری اسلامی ایران در سالهای پس از خاتمه جنگ تحمیلی از جانب رئیسجمهور و مسئولانِ ارشد دولت سازندگی مورد پذیرش و اجرا قرار گرفته و متعاقباً توسط دولتهای موسوم به اصلاحات، مهرورزی و اعتدال نیز دنبال شده است. در مقالۀ حاضر ابتدا بنیانهای نظری نئولیبرالیسم و تعدیل ساختاری مورد بررسی قرار گرفته و سپس فرایند تاریخی و تبعات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آن در جمهوری اسلامی ایران تحلیل میشود.http://www.irstudies.ir/article_144637_031333ed228a396c928fccda8d815597.pdfمرکز اسناد انقلاب اسلامیتحقیقات اسنادی انقلاب اسلامی2717-29452420210219Shiite clergy and Imam Khomeini in Iranian Left Historiography (Before and After the Islamic Revolution)7. روحانیت شیعه و امام خمینی(ره) در تاریخنگاری چپ ایرانی (قبل و بعد از انقلاب اسلامی)144642FAداریوشنظریاستادیار تاریخ و باستان شناسی دانشگاه لرستانسید احسانصادقیان دهکردیفارغ التحصیل دکتر ی تاریخ اسلام دانشگاه تهرانمجتبیذهابیدکتر ی تاریخ ایران از دانشگاه اصفهانJournal Article20210302 <br />The movement of the Shiite clergy, its influence on the process of contemporary developments in Iran, political and governmental theories, along with the authority and influence of Imam Khomeini's leadership on this movement and its eventual success, were reflected in Iranian left historiography before and after the Islamic Revolution. For the first time, left-wing historians and theorists presented a Marxist-class analysis of the Shiite clergy movement and its theories and practical behaviors before and after the revolution, and based on this ideological view, analyzed, explained, converged and diverged with this current. This research aims to show by a descriptive-analytical approach why and how Iranian left historians and writers, under the influence of their ideological view, analyzed the general endeavors of the clergy, and the influence of Imam Khomeini in the two periods before and after revolution, and from which point of view and according to which ideological criteria, they first made similar analyzes and finally, after the revolution, under the influence of which ideological components, they openly criticized and revealed their deep differences with this current? <br />حرکت روحانیت شیعه، تأثیرگذاری در روند تحولات معاصر ایران، تئوریهای سیاسی و حکومتی نیز به همراه اقتدار و نفوذ رهبری امام خمینی(ره) بر این جریان و موفقیت نهایی آن، در تاریخنگاری چپ ایرانی قبل و بعد از انقلاب اسلامی بازتابی چشمگیر یافت. مورّخان و تئوریپردازان چپ برای نخستینبار از جنبش و تکاپوی روحانیت شیعه و تئوریها و رفتارهای عملی آن، قبل و بعد از انقلاب، تحلیلی مارکسیستی – طبقاتی ارائه دادند و بر اساس همین نگاه ایدئولوژیک، به تحلیل، تبیین، همگرایی و واگرایی با این جریان اقدام کردند. این پژوهش بر آن است تا با روش توصیفی- تحلیلی نشان دهد که چرا و چگونه مورّخان و نویسندگان چپ ایرانی، تحتِ تأثیر نگاه ایدئولوژیک خود، تکاپوهای کلی روحانیت، و نفوذ و تأثیرگذاری امام خمینی (ره) را در دو دورۀ قبل و بعد از انقلاب تحلیل کردند و از کدام دیدگاه و با در نظر گرفتن کدام معیارهای ایدئولوژیک، ابتدا به تحلیلهایی همسو با آن دست زدند و در نهایت بعد از انقلاب تحتِ تأثیر کدام مؤلفههای ایدئولوژیک، به نقد صریح و آشکار کردن اختلافهای عمیق خود با این جریان پرداختند؟<br /><br /><br /><br />http://www.irstudies.ir/article_144642_0ed0eb33d65b7c99240b1979e927e962.pdf